افسردگي
افسردگي به دليل شيوع بالا در جوامع بشري از طرف برخي از
محققين سرماخوردگي بيماريهاي رواني لقب گرفته است. به طور
متوسط حدود 15 تا 20 درصد مردم از سطوح مختلف اين بيماري
رنج ميبرند و حداقل 12 درصد مردم در طول زندگي نياز به
درمان پيدا ميكنند. اختلال افسردگي در زنها شايعتر از مردان
است. در اين جا بايستي بين خلق افسرده به عنوان يك واكنش
طبيعي كه اكثريت مردم نسبت به فقدان (يعني از دست دادن
عزيزي) از خود نشان ميدهند و بيماري افسردگي تفاوت قايل
شد. بيماري افسردگي معمولاً در پي شكست، از دست دادن و ناكاميها
به شكل خلق پايين و حالت غمگيني نمود پيدا ميكند. در افسردگي
شخص به دليل شدت علائم افسردگي در بسياري از جنبههاي كاركردي
خويش دچار مشكل ميشود.
سبب شناسي بيماري
افسردگي از تعامل بين چند عامل مختلف حاصل ميشود.
نشان داده شده است كه شروع و سير آن به عوامل مختلفي چون
زيست شناختي، رواني، محيطي و عوامل رواني ـ اجتماعي مربوط
ميشود. از آن ميان ميتوان به مواردي مانند: اختلال در
كاركرد واسطههاي شيميايي- عصبي، كمكاري تيروئيد، سابقه
افسردگي يا الكليسم در خانواده، از دست دادن والدين در دوران
كودكي يا مورد بي توجهي آنان قرار گرفتن، نبود حمايت اجتماعي
مناسب، وجود رويدادهاي منفي در زندگي فعلي و خانوادگي اشاره
نمود.
نشانههاي بيماري
شخصي كه دچار افسردگي بيمارگون ميشود، احساس
غمگيني ميكند و اغلب به گريه ميافتد. احساس گناه عذابش
ميدهد و معتقد ميشود كه در حق ديگران كوتاهي ميكند. بيش
از حد معمول تحريك پذير ميشود و احساس اضطراب و تنش ميكند.
دچار مشكلاتي در رابطه با ميزان خواب و خوراك و تمركز ميشود.
انرژي فرد كاهش مييابد و احساس خستگي و كاهش لذت از انجام
اعمال روزمره مينمايد. افكار آزار دهندهاي چون تنفر از
زندگي، نااميدي و آرزوي مرگ و گاه افكار مربوط به خودكشي
در اين بيماران مشاهده ميگردد. بر اساس آمار 15% اين بيماران
به دليل خودكشي جان خود را از دست ميدهند، كه اگر درمان
و مراقبت خوبي داشته باشند ميتوان از آن پيشگيري كرد.
درمان
درمان بيماري افسردگي بهصورت دارويي و غير دارويي موفقيت
چشمگيري تا كنون داشته است. در بسياري از موارد اقدام به
موقع براي مداوا به سرعت بيماري را مغلوب و حتي فرد را در
مقابل استرسهاي بعدي زندگي مقاومتر ميسازد. بنابراين
اكثر بيماران مبتلا به افسردگي نيازمند مراجعه به متخصصين
بهداشت روان مانند روانشناس و روانپزشك ميباشند. گرچه درمانهاي
دارويي و غير دارويي در رقابت با يكديگر موفقيت آميز هستند
ولي اكثر صاحب نظران درمان توأم را مؤثرترين شيوه درمان
بيماري يافتهاند. درمانهاي غيردارويي انواع مختلف دارند،
رفتار درماني، شناخت درماني، خانواده درماني و گروه درماني.
همچنين كاهش فشارهاي زندگي روزمره، ورزش، سرگرمي، انتخاب
سبك زندگي معنوي سالم و بدون تنش در درمان افسردگي مؤثر
است.
